امتحانا بالاخره تموم شد.امیدوارم همه امتحانارو خوب داده باشین و خیالتون از اینکه مشروط نمیشین راحت باشه و وضعیت ما رو نداشته باشین که هر کس بهمون خبر میده فلان نمره اومده ، 3 بار آنفاکتوس میزنیم و با لرزش بندری از استرس نمره وارد سیستم گلستان میشیم!

این بار هم بعد از غیبت حدود یه ماه تصمیم گرفتیم یه پست ویژه زمستانه بذاریم.

        آموزش مراقب!                      مصاحبه با رئیس!                       ناگفته هایی برای تو

                               یارانه در پیام نور!                         پس از امتحان!

در آخر هم شعری از شاعری جان به لب:

امتحانات ما نیز به سر آمد/گر چه جانمان نیز به لب آمد

اینجا زمستان و بهاری نیست/آسمان دل ما همواره ابریست

گر برف زند برف غم بارد/نمره ی ما چند صدمی کم دارد

ترم بعد را چه امیدیست/کارنامه ما پر از ناامیدیست

نمرات نمیزند چنگی به دل/الهی پیام نور رود زیر گل

چه به که ابیات خود خاتمه دهم/بر گور پیام گور من فاتحه دهم

ترم پیش درست تو همین روزا یعنی روزایی که با امتحانات فاصله ای نداره، وجدان نیمه بیدارمون، دنبالمون کرده بود و بهمون می گفت خجالت نمی کشین که درس نمی خونین و با وبلاگ نویسی هم خودتون رو از درس خوندن میندازین هم بچه های دیگه رو!

راستش خودمون هم نمیدونیم چرا ولی کلاً از دوران طفولیت همین جوری بودیم! شب امتحان که میشد یه چیزی باید دنبالمون می کرد تا به فکر درس خوندن می افتادیم! وقتی سنمون کمتر بود اون چیز، لنگه کفش مامان و بابا بود و الان که اومدیم دانشگاه، وجدانمون هست!

علاوه بر فشار وجدانمون هم خبرهایی شنیدیم از اینکه گویا فصل امتحانات بهترین موقعیت هست تا مسئولین یه گوشمالی حسابی به دانشجوهایی بدن که در طول ترم فریب بیگانگان رو خوردن و احیانا در اغتشاشات هم شرکت داشتن! البته فصل امتحانات همیشه موقعیت خوبی برای تلافی کردن بوده و هست. بنابراین لازم دیدیم از طریق این وبلاگ به تمام دانشجویان اعلام خطر کنیم! 

دوست عزیز،

همکلاسی،

هم دانشگاهی،

پیام نوری،

هوا پسه!

باید آماده ی روبرو شدن با امتحانات پیام نور بشی! البته نه فقط از طریق درس خوندن بلکه از انواع و اقسام شیوه های تقلب کردن هم استفاده کن و فراموش نکن که از قدیم گفتن: « تقلب توانگر کند مرد را / تو گول بزن مراقب خردمند را » باور کنین اینو از قدیم گفتن و ما اصلا تحریفش نکردیم.

و مطمئنیم که خیلی از شماها مثل ما ، شاید هنوز جلد کتاب رو ندیدین ، چه برسه لاش رو باز کرده باشین و چند صفحه رو هم خونده باشین و می خواین با شب زنده داری و دوپینگ ، بصورت MP3 خودتون رو به درس برسونین!

ولی یادتون باشه که بعضی از درسارو حتی Mp3 هم نمیتونین برسونین.دیگه همتتون خودتون استاد شدین و کاملاً واردین.درسته تو این شرایط وقت نیست ، ولی همیشه واسه سمبل کاری وقت هست!

تو این زمینه دیگه همه ی درس نخون ها واردن.توانایی اینکه از 500 تا تمرین هر فصل 5 تاش رو حل کنین! از مسئله های سخت و اونایی که راه حل طولانی دارن بگذرین ! فقط تمرین هایی که بهتون الهام میشه از این مدل بیاد رو بخونین!

حتما هم این ترم اساتیدی رو داشتین که خودشون فصل یا فصولی را حذف کنن و گفته باشن که نمره رو بین بقیه فصل ها پخش می کنن و خودشون سمبل کاری رو واسمون انجام دادن که کارمون راحت بشه!

این نکاتی بود که ما خودمون انجام میدیم و تا اینجا هم بدرد ناپلئونی هایی مثل ما خیلی خورده و ان شاءالله خواهد خورد.

این همه پند و موعظه کردیم تا بگیم که ما تا یک ماهی در خدمتتون نیستیم و در این یک ماه هم داریم تقلبامون رو آماده می کنیم! اگر هم تو این مورد وجدانمون اعتراض نمی کنه به خاطر اینه که از قدیم گفتن: « تقلب، حق مسلم پیام نوری هاست! »

براتون آرزو می کنیم که حین تقلب کردن، گیر نیوفتین و با موفقیت و بدون مشروطی از سد امتحانات مخوف پیام نور عبور کنین.

وعده ی دیدار دوباره ی ما:بعد از پایان کلیه امتحانات این ترم ، همین جا ، همین ساعت ، مواظب خودتون باشین

اینم شعر این قسمت از شاعر تقلب کار

میان ترم چیست؟

میانترم یعنی نمره ی وسط ترم! و آزمونی است که اساتید قبل از فصل امتحانات از دانشجویان می گیرند تا به آنها یادآوری کنند که امتحانات نزدیکه و نباید آب خوش از گلوی دانشجو جماعت پائین بره و ضمناْ نباید امیدوار باشند که نمره ی میانترم کمک چندانی به نمره ی پایان ترمشون کنه!

اما وقتی معنای "میانترم" در سیستم پیام نور مطرح میشه، با معناهای متفاوت و متنوعی روبرو می شیم!

اصلا میانترم در پیام نور، داستان طولانی ای داره که به قول فردوسی « یکی داستانی است پر آب چشم »!

ماجرا از همون 0.7 معروف در پیام نور شروع شد و گرفتن میانترم در صورتی بود که دانشجو، به 50 درصد سئوالات پاسخ صحیح داده بود! واقعا شرایط سختی بود و اون روزها وقتی به استادها می گفتیم که از وضعیت میانترم ناراضی هستیم و زحماتمون در طول ترم راحت از بین میره، سری تکون می دادن و باهامون ابراز همدردی می کردن و می گفتن:" چی کار کنیم؟! اگه میانترم دست ما بود که حتما بهتون میدادیم و اِل می کردیم و بل می کردیم ولی متاسفانه کاری از دست ما ساخته نیست."

خلاصه بعد از اعتراض های پی در پی به این وضعیت، تغییراتی در اعمال نمره ی میانترم ایجاد شد و بهونه ی همیشگی استادها از بین رفت و حالا اختیار نمره ی میانترم در دست استادان هست ولی وقتی نسبت به نمره ی میانترممون اعتراض می کنیم میگن: " همینه که هست!" و ما با تعجب میپرسیم مگه اینا همون استادایی نیستن که میگفتن اگه میانترم دستشون باشه، میدن؟!!! حالا همون استادها میان تو کلاس و میگن که به درصد زیادی از کلاس نمره ی 2  میدن و یا خیلی دیگه محبت کنن و بخوان نهایت سخاوتشون رو نشون بدن، میگن که به کسی نمره ی زیر 3 نمیدن! آخه استاد عزیز اگه شما 2 یا زیر 3 بدی و دانشجو از برگه نمره ی هفت رو بگیره، نمره ی میانترم حذف میشه و همون 0.7 در نمره ی نهایی اعمال میشه.

روی صحبتمون به شما اساتید گرامی است و ازتون می پرسیم شما که می دونین درس خوندن تو پیام نور چقدر سخته و وضعیت بازار کار هم چه جوریه و چندان فرقی نداره که با چه نمره ای فارغ التحصیل میشیم، پس چرا همین کمک کم رو از ما دریغ می کنین؟! حداقل بذارین ما هم بعدها دلمون خوش باشه که مثلا دوران دانشجوییمون رو با نمرات خوب گذروندیم و خاطره ی خوبی از استادامون داشته باشیم.لا اقل سر میان ترم ، سوالات رو سخت ندین ، یا با دست باز تصحیح کنین ، البته اگه تصحیح می کنین که واسه خیلی از استادا بعید می دونیم!!!

اصولاً میان ترم رو واسه این میگیرن که کمکی به دانشجویان بکنن که اگه سر امتحان نهایی مشکلی واسشون پیش اومد ، مثلا تا شب قبل از امتحان بیمارستان بودن ، یا تیمارستان(واسه اون دسته ای که پیام نور این بلا رو سرشون آورده) یا هتل (همون جایی که ابطحی توش بود و الان هم دانشجو توش کم نیست!) حداقل کمکی واسشون بشه که بتونن درس رو پاس کنن.اما نمی دونم چرا بعضی از استادا که حتی هنوز هم خودشون دانشجو هستن یا تا چند سال پیش بودن می خوان تلافی استاداشون رو سر ما خالی کنن!

امیدواریم در این روزهای سخت امتحانات، به یاد دوران دانشجویی خود بیافتید و دانشجویانی رو که التماس دعا دارن، فراموش نکنین

توی این روزهایی که لحظه به لحظه به امتحاناتمون نزدیک میشیم، با وجود این همه درس و امتحانات میان ترم، نتونستیم وقتی که مداوم بهمون خبر میرسه که دوستان عزیز نگهبانی به شدت فعال شدن و با دلایلی مثل مانتوی کوتاه، رنگ روشن و رنگ سبز، از دختر خانم های دانشجو، کارت دانشجویی میگیرن و عبور از نگهبانی روز به روز سخت تر میشه، چیزی نگیم و از اونجایی که "بنی آدم اعضای یکدیگرند" و همچنین با توجه به این نکته که "خوش تیپ بودن، جرم نیست"(حالا نگین اینا چقدر از خودشون تعریف می کنن،منظورمون خوش تیپ هاست!)، تصمیم گرفتیم، 7 راهکار طلایی رو ارائه بدیم که به وسیله ی اونها می تونین، بدون اینکه گرفتار پدیده ای به عنوان "گیر دادن" بشین، از نگهبانی عبور کنید.

راهکار شماره 1: این روش، یکی از بهترین روشهاست که احتمال موفقیت در آن 100% است. اما یکی از ایرادهای آن خطرناک بودن آن هست و بیش از یک بار نمی توان از آن استفاده کرد و در این روش باید سعی کنین که چهره ی شما به یاد نگهبانها نماند. در این روش با خوشحالی وارد نگهبانی می شوین و به نگهبان ها می گویید:" سر کوچه دارن، کوپن قند و شکر و برنج مجانی پخش می کنن" یا " توی اتاق ریاست دانشگاه دارن اضافه حقوق میدن" و بعد از این حرف می بینین که هیچ اثری از نگهبانها در نگهبانی نیست.

راهکار شماره 2: طبق پژوهش های دانشمندان، این روش که یکی از روش های سنتی و قدیمی محسوب میشود، اگر در موقعیت مناسب انجام گیرد، احتمال موفقیت در آن 95% است. در این روش شما از استتار استفاده می کنید یعنی اگر رنگ مانتوی شما روشن و یا کوتاه هست، با یک جمعیت زیاد (مثلا 5 یا 6 نفر) وارد نگهبانی میشوین و سعی می کنین در وسط جمعیت قرار بگیرین تا دیده نشوین. البته اجرای این روش نیاز به مهارت و سرعت عمل داره.

راهکار شماره3: این روش به روش "تلفیقی مرکب " معروف هست زیرا از تلفیق و ترکیب روش هایی مثل مظلوم نمایی، پاچه خواری و راهکار شماره ی 2 درست شده و برای مواقعی هست که شما تنها هستین، به طور مثال اگه مانتوی شما کوتاه بود و تنها بودین و نتونستین با افراد دیگه از نگهبانی عبور کنین، باید سعی کنین با کمک وسایلی مثل کیف، کلاسور، سی یوشرت و... جلوی دید نگهبان نسبت به مانتویتان را بگیرید و با سرعت از نگهبانی عبور کنین و اگه دیدین نگهبان داره چپ چپ نگاهتون میکنه بدون اینکه بایستین، با حالتی مظلومانه و معصومانه بگین:" سلام، خسته نباشین." درصد موفقیت در این روش بین 70 تا 80 درصد تخمین زده شده.

راهکار شماره 4: این روش به روش "اغتشاش" معروف هست و معمولا استفاده از اون برای مواقع خاص هست و در صورت استفاده ی مکرر از این روش، به طور حتم با شکست مواجه خواهید شد. در این روش شما سراسیمه و مضطرب وارد نگهبانی میشین و وانمود می کنین که در حال فرار کردن از چیزی هستین، به طور مثال در حال دویدن و عبور از نگهبانی فریاد می زنین:" اغتشاشگرا دارن میان"!!! یا " در اتاق تمساح ها باز شده و تمساح ها دارن میان"!!! ضمنا این موضوع رو هم در نظر بگیرین که چهره ی شما نباید به یاد نگهبانها بمونه تا بعدا براتون مشکلی ایجاد نشه. احتمال موفقیت در این روش بین 40 تا 50 درصد تخمین زده شده.

راهکار شماره ی 5: این روش معروف به روش "بلوف" هست در این روش نباید با چهره ی خندان و خوشحال وارد نگهبانی بشین بلکه وانمود می کنین که مشغول صحبت کردن با موبایلتون هستین و با چهره ای عصبانی و برافروخته وارد نگهبانی بشین و یه مکالمه ی توام با عصبانیت داشته باشین و در حالی که دارین فرد فرضی اون طرف خط رو تهدید می کنین، نگاهتون مستقیما به سمت نگهبانها باشه به طور مثال در همون حالت که نگهبانها نگاه می کنین، بگین:" وقتی با ماشین از روت رد شدم و روی آسفالت، بیفتک شدی میفهمی من کیم!" باز هم توجه داشته باشین که مثل روش قبل نباید زیاد از این روش استفاده کنین چون اثرش از بین میره و اگه راه دیگه ای براتون نمونده بود، از این روش استفاده کنین. احتمال موفقیت در این روش حدود 50 درصد تخمین زده شده.

راهکار شماره ی 6: این روش مخصوص این فصل نیست و بیشتر در فصلهای گرم سال کاربرد دارد که عده ای تمایل دارن، آستینهاشون رو بالا بزنن. در این روش شما با داستان پردازی حس کنجکاوی نگهبانها رو بر می انگیزید و بعد از کمی گفتمان از شر نگهبانی خلاص میشین. به طور مثال وقتی بهتون میگن چرا آستیناتون رو بالا زدین و یا ازتون می خوان آستینهاتون رو پائین بکشین، بگین که واسه داداش بزرگتون آستین بالا زدین و یکی از همکلاسی هاتون رو برای داداشتون پسندیدین و مساله امر خیره (لازم به ذکره که شما خیلی خواهر خوب و نمونه ای هستین و ای کاش همه ی خواهرها از شما یاد بگیرن!) و بنابراین با تعریف کردن داستان خودتون و داداشتون و هم کلاسیتون، سرشون رو گرم کنین و از نگهبانی جیم بشین. البته بهانه های دیگه ای مثل اینکه به الیاف لباستون آلرژی دارین و پوست دستتون حساس هست و دکتر تجویز کرده، آستینتون رو بزنین بالا، از جمله موارد موثر هستن. البته در این روش هم نباید زیاده روی کنین و به طور مکرر ازش استفاده نکنین. از ایرادهای این روش زمان گیر بودن آن هست و احتمال موفقیت آن 40% تخمین زده شده است.

راهکار شماره 7: این روش تا به حال انجام نشده و یا حداقل به صورت گسترده انجام نگرفته و با این حال عالی ترین روش می دونیمش. در این روش باید سعی کنین یک بار برای همیشه این مساله رو به مسئولین نگهبانی و هم چنین کسانی که از مراتب بالاتر هستن و دستور این نوع برخوردها رو میدن، بفهمونیم که ایراد گرفتن به دانشجوها بابت نوع پوششون کار درستی نیست و بهتره به فکر حل کردن مشکلات اساسی دانشگاه باشن تا رنگ و اندازه ی مانتوها. به نظر شما چه جوری میشه مسئولین رو توجیه کرد؟ آیا راهی وجود داره؟